-
Pomodoro’s rammen
Ik had mooie plannen met vandaag. Ik was al voor de wekker, die ik om 7.30 had gezet, wakker en ben gelijk opgestaan, want ik had nogal wat dingen op de to do list staan. Gisteren heb ik een podcast opgenomen met Lianne, naar aanleiding van het verschijnen van haar boek ‘Dingen anders doen‘ (koop en lees het, mensen), waarin ze onder meer uitlegt wat de waarde van de Pomodoro-techniek is. Ik ken die techniek, ik werk er vaak mee en ik heb er zelfs al eens over geschreven, dus het was niet nieuw voor mij, maar omdat ik veel wilde doen vandaag leek het me wel mooi om weer…
-
Superbelangrijke Paaswedstrijd – je kunt nog meedoen!!!
Een paar dagen geleden heb ik een superbelangrijke Paaswedstrijd afgekondigd – met daarin prachtige prijzen, want ik heb maar liefst 2 “studying” t-shirts, die gewonnen kunnen worden door mijn leerlingen en oud-leerlingen, en 2 exemplaren van het boek der boeken, het zelfhulpboek waar we allemaal op zaten te wachten: ‘Dingen anders doen’ van mijn onvolprezen liefste vriendin Lianne Keemink, en die kunnen door iedereen gewonnen worden. DUS OOK DOOR JOU. Omdat ik onduidelijk was over de uiterste inzendtermijn (‘uiterlijk woensdag 15 april’ is natuurlijk veel te vaag) ga ik hem nu specifieker maken en tegelijk een beetje oprekken: uiterlijk donderdag 16 april om 16.04 (jajaja 16-04 om 16.04, hoe grappig…
-
Productiviteit in tijden van corona
Toen we net begonnen met thuisblijven vanwege corona, was iedereen ervan overtuigd dat er zo veel als mogelijk ‘business as usual’ moest zijn. Dat was natuurlijk onzin, want het was helemaal niet as usual, en voor veel mensen was de business zwaar aangepast. Als je gewend bent om voor je werk in een lokaal vol met leerlingen te staan, je verhaal te doen, een beetje te dollen met een puber over haar collectie highlighters, huiswerk op te geven en dan met je collega’s koffie te drinken in de docentenkamer, is er geen manier om het op precies dezelfde manier vanuit thuis te doen. Als je gewend bent om voor je…
-
Uiterlijke zaken
Een van de activiteiten die ik op me heb genomen als ik niet bezig ben met van achter mijn laptop de wereld regelen, is het opruimen van mijn klerenkast. Dat is geen eenvoudige klus. Mijn kast is 2 meter breed, 66 centimeter diep en bijna 2,5 meter hoog, en hij zit rammend vol. Met mijn kleren. Alleen de mijne, want Michel heeft een eigen kast, in de slaapkamer, dus hem treft geen blaam: zijn kast is minder breed, lager en voor de helft gevuld met elektrische apparaten, bordspellen en allerlei andere dingen die niet van stof zijn. Ik ben geen minimalist, en dat zal ik ook nooit worden – ik…
-
Ons museum: De man met de dwarsfluit
Omdat we niet meer naar musea kunnen, zijn veel musea op het moment aangewezen op online presentatie van hun collectie. Ik vind dat enerzijds fijn, want nu kan ik nog steeds naar kunst kijken, maar anderzijds helemaal niet fijn, want ik heb helemaal geen zin om online naar kunst te kijken – ik wacht eigenlijk liever tot ik weer lekker met mijn museumkaart kan wapperen. Ik kies er dus voor om geen gebruik te maken van het online aanbod van musea waar ik als de corona-crisis voorbij is gewoon heen kan gaan, en wel te kijken bij musea die ik voorlopig niet of überhaupt nooit ga bezoeken (ik zie mezelf…
-
Tuinieren voor falers
Ik heb onze tuin denk ik de afgelopen 2 jaar zwaar verwaarloosd. Daar heb ik natuurlijk mijn redenen voor: de belangrijkste is dat ik op zich graag buiten zit, maar het liefst ergens op een terrasje, waar aardige mensen me glazen cola zero en wijn brengen, en ik urenlang kan kijken naar mensen die langslopen of die aan het tafeltje naast mij zitten. Sterker nog, ik zou durven beweren dat het verzinnen van backstories van mensen die ik niet gesproken heb maar wel heel goed meen te kennen op basis van hun kledingkeuze een van mijn favoriete geheime hobby’s is. Bij ons in de tuin loopt helemaal niemand langs, alleen 2…
-
Superbelangrijke Paaswedstrijd
Niet dat we het echt gaan merken, want we zitten toch thuis, maar goed: het is Pasen, en waar dat voor religieuze mensen betekent dat ze naar de kerk gaan, voor muzikale mensen dat ze naar de Matthäus gaan en voor mensen die van lekker eten houden dat ze helemaal los gaan op de seizoensproducten (asperges, lam, aardbeien, kom maar door), betekent het nu ook dat we 4 dagen niet hoeven te werken. Tenzij je natuurlijk een creatief beroep hebt, want boeken schrijven en schilderen houdt nooit op – tenminste, zolang als de inspiratie duurt. Sinds we in semi-lockdown zitten ben ik veel aan het schrijven, en ik zou het…
-
Studiedag
Omdat we met zijn allen de mythe van ‘business as usual’ proberen op te houden, gaat alles door, maar dan in gewijzigde vorm. Ik geef min of meer gewoon les, tenminste, tenzij een of andere joker mijn livestream probeert te highjacken (alsof ik er rekening mee moet houden dat er iemand die geen Grieks heeft naar binnen wil piepen als ik in een klaslokaal mijn ding sta te doen), de fractie van D66 Leiden komt min of meer gewoon bijeen, tenminste, ik vergader vanaf mijn slaapkamer, en ik doe al mijn andere activiteiten ook min of meer gewoon op dezelfde manier, namelijk thuis, tenzij het niet wordt gecanceld (zoals in…
-
Werken aan de lijst
Elk jaar maak ik op mijn verjaardag een lijst, met dingen die ik wil doen voor mijn volgende verjaardag. Ik ben nu 44, dus er staan nu 44 dingen op de lijst, en ik heb tot en met 14 juli (ik ben de 15de jarig) om er zoveel mogelijk af te vinken. Rond half januari kom ik met een update van de lijst, en dan zet ik de eindsprint in. Er zijn dingen die elk jaar lukken (zoals evenveel boeken lezen als ik levensjaren heb, want ik lees sowieso 52 boeken per jaar, dus zolang ik jonger dan 52 ben is dat geregeld), dingen die moeten kunnen lukken (zoals mijn…
-
Een blijk van waardering
Vanochtend hadden we sectievergadering. Online natuurlijk, in Google Meets, maar we waren weer even met zijn allen bij elkaar. Toen ik begon op de school waar ik nu werk, was het een scholengemeenschap met een mini-gymnasiumafdeling, en bestond de sectie Klassieke Talen uit een buitengewoon aardige boomer en ondergetekende – en dan waren er voor mij geeneens genoeg uren beschikbaar voor een volledige aanstelling. Inmiddels is de boomer met pensioen, en is de school veranderd in een categoraal gymnasium, en onze sectie is verreweg de grootste sectie van de school: we hebben 8 vaste krachten (eigenlijk 9, maar Martina is een jaar in Iran) en als wij sectievergadering hebben, moeten…