-
Op tijd komen
Ik vind het heel erg moeilijk om op tijd te komen. Dat is op zich best raar, want plannen is mijn grote hobby: ik geniet van mijn papieren agenda, ik maak dolgraag to-do-lijstjes, ik hou de agenda op mijn iPhone keurig bij met dezelfde kleurcodes als ik in mijn Passion Planner heb en er gebeurt heel erg weinig dat ik niet al lang van tevoren heb zien aankomen en in overweging genomen. Daar komt nog bij dat ik woedend kan worden als andere mensen dingen doen die mijn planning verstoren, zoals spontaan langskomen of zich niet aan deadlines houden, en hoewel ik ontzettend veel van mijn goeie vriend Bas hou,…
-
You win some, you lose some
Nu we langzaam aan de versoepeling van de maatregelen toekomen, wordt er steeds meer mogelijk. Zo kon ik gisteren samen met Lianne naar Rotterdam rijden om bij FG een schitterende zesgangentastingmenumetkaaskarlunch te nuttigen. We konden buiten zitten in de zon, we kregen prachtig eten en er was voor Lianne een boel heerlijke wijn. Omdat ik had besloten dat we niet met de trein konden gaan, want het openbaar vervoer is ‘niet voor tripjes’, moest ik een auto regelen (gelukkig mocht ik die van Frank lenen), en ik was dan ook de BOB. Het voordeel van een extreem lange, ontspannen lunch, is dat zelfs iemand die in de auto van iemand…
-
Het nieuwe elke dag anders
Gisteren mocht ik voor het eerst in twee en een halve maand weer naar school. Dat was toch wel heel anders dan ik gewend was – ik mag dan wel 22 jaar leservaring hebben, maar ik heb nog nooit eerst een instructiefilmpje van de rector moeten kijken over hoe het schoolgebouw werkt voordat ik het pand kon betreden. Maar dat moest voor gisteren wel: mijn school heeft meerdere ingangen en om te voorkomen dat iedereen zichzelf door dezelfde deur heen ging proppen was er een heel systeem uitgedokterd (door mensen die wel ruimtelijk inzicht hebben, want als ik het had moeten doen was het op een totale chaos uitgelopen). Bij…
-
Uit eten
Op zaterdag 14 maart gingen Michel en ik uit eten, bij restaurant Wielinga, waar we op zich elke zaterdag borrelen, maar zelden dineren. Althans niet samen, want Michel at daar geregeld met zijn vriend Adriaan; na een dag intensief samenwerken gingen ze hun prestaties graag vieren met een fles wijn, een diner, en vaak nog een fles wijn, want als je hard aan de slag bent geweest en je houdt van wijn en eten, is er geen reden om niet uitgebreid te genieten van het gebodene en je vriendschap. Michel kwam vaak heel enthousiast thuis, dus ik wilde er ook wel een keer heen, en we kozen dus zaterdag 14…
-
Anderhalvemetermagie
Het is 1 juno. We lachen al sinds maart om Ferd Grapperhaus met zijn ‘alles gaat dicht tot 1 juno’, maar nu het zo ver is zou ik zo een biertje voor the Ferd kopen. Op het terras, want dat kan nu weer. Morgen ga ik weer naar school, met de fiets, omdat ik nog een beetje bang ben voor het openbaar vervoer en hoe alles daarin geregeld zal zijn. Of niet. Ik neem nog even een week om te kijken hoe andere mensen dat ervaren, en als ik er vertrouwen in heb dat ik daar zonder corona aangehoest te krijgen uitkom, zal ik het een keertje zelf proberen. Met…
-
Ons museum: Breuvage amoureux
Omdat we niet meer naar musea kunnen, zijn veel musea op het moment aangewezen op online presentatie van hun collectie. Ik vind dat enerzijds fijn, want nu kan ik nog steeds naar kunst kijken, maar anderzijds helemaal niet fijn, want ik heb helemaal geen zin om online naar kunst te kijken – ik wacht eigenlijk liever tot ik weer lekker met mijn museumkaart kan wapperen. Ik kies er dus voor om geen gebruik te maken van het online aanbod van musea waar ik als de corona-crisis voorbij is gewoon heen kan gaan, en wel te kijken bij musea die ik voorlopig niet of überhaupt nooit ga bezoeken (ik zie mezelf…
-
De dankbaarheid blijft maar komen
Het is alweer het eind van de maand, en zoals ik gisteren in de omschrijving van mijn eind-van-de-maandritueel aankondigde, brengt dat weer een opsomming van de dingen waar ik dankbaar voor ben met zich mee. In het algemeen vind ik dat ik absoluut dankbaar moet zijn voor het feit dat ik geen corona heb, en dat de mensen die ik ken allemaal gezond zijn en dat er steeds minder mensen ziek worden, en dat ben ik natuurlijk ook, maar dat ga ik niet in mijn lijstje opnemen. Ik vind het namelijk vooral heel leuk om even voor me uit te gaan zitten mijmeren over de relatief kleine dingen in mijn…
-
Rituelen
Tijdens een van mijn uitgebreide corona-scrollsessies op Instagram kwam ik een post tegen van iemand die een ritueel had opgetuigd om aan het eind van elke maand te doen. Ik was onmiddellijk verliefd. Niet op haar, maar op de gedachte dat je een vaste set dingetjes hebt waarmee je een maand voor jezelf afsluit, zodat je daarna fris en vrolijk aan een nieuwe maand kan beginnen. Ik hou namelijk heel erg van nieuwe dingen: als ik het folietje van een tube tandpasta af trek ben ik zielsgelukkig, het moment dat ik mijn mes in een verse pot pindakaas steek levert me disproportioneel veel genot en ik krijg het voor elkaar…
-
Een beetje verlichting
De maatregelen tegen corona worden langzaamaan een beetje verlicht, en die verlichting begint zich nu ook in mijn leven te manifesteren. Om te beginnen word ik volgende week op school verwacht om een kringgesprek op anderhalve meter met 30 pubers te voeren, al zou ik dat niet per se een verlichting willen noemen, en ik heb ook een afspraak bij de kapper en ik ga zowaar 2 keer in de horeca eten. Genoeg om naar uit te kijken dus – maar het eerste item van de verheuglijst is nu ook een realiteit geworden, want gisteren heb ik een massage gehad. Die had ik hard nodig, overigens, want ik zit 7…
-
Cursus Culinair en wijnschrijven
Ik ben geloof ik een beetje verslaafd aan cursussen volgen. Op het moment volg ik, zoals ik van de week al schreef, de cursus ‘Uitstelgedrag UIT’ van Structuurjunkie, maar die cursus volgt tamelijk krap op de cursus Culinair en wijnschrijven van de Culinaire Schrijfacademie van Onno Kleyn, waar ik me dan weer voor heb aangemeld in de week waarin ik hoorde dat ik was geslaagd voor de WSET3-cursus. Ik lees altijd met veel plezier de wijnstukjes van Kleyn in de Volkskrant, en de man heeft zo veel boeken geschreven dat ik vermoedde dat er genoeg te leren was bij hem. En dat was er zeker! De cursus heeft, natuurlijk met…