-
Gelukkig nieuw jaar
Een docent kent twee momenten om de collega’s te zoenen en het allerbeste te wensen: 1 januari, als andere mensen dat ook doen, en de eerste dag van het nieuwe schooljaar. En dat is het vandaag – dus ik heb zo’n beetje iedereen gezoend, ongeveer 60 keer belangstellend geluisterd naar andermans vakantieverhalen en ongeveer 60 keer verteld dat ik dit jaar niet ben weggeweest, maar wel een heel leuke vakantie heb gehad. Er is ook echt een soort nieuwjaarsgevoel, want iedereen heeft wilde plannen, goede voornemens en allerlei nieuwe ambities, waarvan we maar moeten zien wat daarvan uit gaat komen, maar dat maakt eigenlijk niet uit. Het fijne van zo’n nieuw jaar…
-
Toetsweek
Het schooljaar nadert zijn einde, en de grote klussen daarmee ook. Het enige wat ik nog moet doen is rapportvergaderingen uitzitten, en daarvoor moet ik toetsen nakijken. Die worden vandaag en morgen afgenomen, dus ik voorzie dat ik de komende dagen in elk geval in mijn hoofd zo onder mijn bureau zit.
-
Debatwedstrijd
Soms zeg ik in een vlaag van verstandsverbijstering ergens ‘ja’ tegen terwijl ik weet dat ik er spijt van ga krijgen. Zo vroeg een collega mij een tijdje terug of ik de coach wilde worden van het Lagerhuisdebatteam van school, en dat leek me in eerste instantie wel een mooi plan. Want ik hou wel van een potje prijsmeninglanceren; het argument dat de leerlingen het zelf allemaal heel goed regelen en ik bijna niks hoefde te doen vond ik een bijkomend voordeel. Maar uiteindelijk begon ik het toch een beetje te betreuren, want ik was mij er erg van bewust dat ik de kinders eerder niet dan bijna niet begeleid had,…
-
Motivatie
Als een leerling bij me komt met motivatieproblemen, of nog erger, als de ouders van een leerling bij me komen met de mededeling dat hun kind motivatieproblemen heeft, dan ben ik niet de ideale gesprekspartner. Ik heb namelijk heel weinig manieren om iemand te helpen met motivatieproblemen; als je niet weet hoe je woordjes moet leren, heb ik wel wat tips (in elk geval niet tijdens het tv kijken, liever niet via de computer, eventueel met kaartjes, maar zorg dat je er bij blijft schrijven, want dat helpt om die zooi in je hoofd te krijgen), als je problemen hebt met een collega van me, kan ik ook wat dingen…
-
Rome
Zo, dat was weer een Rome-reis. Enkele getallen: 10 docenten, 103 leerlingen op de heenweg, 102 op de terugweg, 2 blaastests, 3 hotels, in totaal 12 bussen van busmaatschappijen, ontelbare bus- en metroritten, 1 blaar, 18 kerken, veel kilometer gelopen (ja, dat is geen getal, maar de meetapp laat het afweten), 5 artisjokken, 12 dubbele espresso’s, 4 huilende leerlingen, 1 paraplu en 1 miljard foto’s. En van dat laatste hier een bescheiden selectie. 1. Rotterdam Airport We vertrokken voor het gevoel voor de leerlingen extreem vroeg, namelijk 05.00 in de ochtend, en het was ook vroeg, maar voor de docenten een half uur later dan het jaar ervoor, dus wij voelden…
-
Niets zeggen
Gisteren is er iets raars gebeurd. Ik heb het allemaal niet live kunnen volgen, want ik zat in een vergadering, maar er was geen uitzending van het 8 uur journaal, omdat een gewapende man de studio was binnengedrongen en zendtijd eiste. Hij is tamelijk snel opgepakt, en toen kon iedereen op zich over gaan tot de orde van de dag, behalve dat het toen pas echt begon, omdat op de sociale media tamelijk snel verspreid werd wie het was, en toen bleek dat ik de man in kwestie kende, werd het voor mij ineens persoonlijk. Ja, ik ken hem. Het is een oud-leerling van de school waar ik werk, ik heb…
-
Open School
Dat een school geen commerciële instelling is, mag duidelijk zijn. Ik ben als docent helemaal niet bezig met jaarcijfers, targets, klantenbinding en al dat soort dingen. Ik heb niet voor niets gekozen voor de softe sector: als ik winst wilde maken, had ik wel een winstgevend beroep gekozen. Desondanks moet ik me een keer per jaar committeren aan het werven van nieuwe leerlingen, want dan is het Open School. Vroeger heette het gewoon ‘open dag’, maar een collega die nog betweteriger is dan ik wees er doorlopend op dat een dag niet open kan zijn, dus nu heet het ‘Open School’. Het maakt mij niet heel veel uit hoe je…
-
Back to school
Ok, mensen, daar gaan we weer. Er staat een nieuw schooljaar voor de boeg, en omdat ik mezelf ben heb ik allerlei plannen en voornemens om er dit jaar echt een mooi jaar van te maken. En dat betekent vooralsnog behalve voor mezelf zorgen door aan mijn algehele conditie te werken, flink yoga te blijven doen en geen viezigheid te eten, maar een fatsoenlijke lunch mee te nemen, ook zorgen dat mijn lessen iets geïnspireerder zijn dan ze vorig jaar waren. Want alles goed en wel, maar als je het heel erg druk hebt met allerlei andere zaken, is het heel makkelijk om gewoon op een stoel te gaan zitten…
-
Vakantie
Omdat ik alleen les geef op dinsdag en woensdag, is mijn vakantie nu officieel al afgelopen. Dit jaar hadden docenten voor het eerst niet zeven, maar zes weken vakantie: dat had te maken met een ingewikkelde constructie die er formeel op neerkwam dat we minder hard moesten werken omdat alle ellende een week langer uitgespreid kon worden, maar waar ik weinig voordeel van heb gemerkt. Naar mijn perceptie moest ik gewoon een week extra werken, en je kan het verpakken hoe je het wilt, maar een week extra werken is een week extra werken, en daar zit voor mijn gevoel gewoon geen werkdrukverlichting in. Maar er ligt natuurlijk iets anders…
-
Een slimme meid is op haar toekomst voorbereid
Het is de week van de rapportvergaderingen. Los van het feit dat dat betekent dat ik de week van de schunnige hoeveelheid nakijkwerk achter me heb, en dat de zes weken door de maatschappij misgunde zomervakantie voor me liggen, betekent dat ook dat we van allerlei leerlingen gaan bekijken of ze wel het goeie profiel hebben gekozen. Natuurlijk alleen van leerlingen die dreigen te blijven zitten (wat op zich jammer is – alsof je cijfers de enige indicatoren zijn van de juiste keuze), want dan wil het nog weleens helpen om een vak te laten vallen of van een exact profiel naar een maatschappijprofiel over te stappen. Dat laatste vind ik vaak…