-
Mijn voornemens van 2020
Tja, wat zal ik zeggen – het is de laatste blog van 2020, dus dan zal ik toch even moeten terugkijken op al mijn voornemens die ik voor dit jaar genomen had. In het licht van het feit dat ik eigenlijk geen idee meer had wat ik me had voorgenomen, was ik op zich ook wel benieuwd naar wat ik expres en wat ik per ongeluk min of meer heb weten waar te maken. Hoe dan ook, morgen is er een nieuw jaar, dus dan kan ik me alles voornemen wat ik me voor 2020 had moeten voornemen of wat ik me voor 2020 heb voorgenomen maar niet uitgevoerd. Heerlijk,…
-
2020, Boek, Boeken, Corona, Corona-diaries, Cultuur, Drinken, Fiets, Kleren, Lezen, Literatuur, Parfum, Schoenen, Series
De beste dingen van 2020
Het is natuurlijk makkelijk om uitgebreid te vertellen over wat er allemaal niet goed was aan 2020 (al is dat tamelijk eenvoudig samen te vatten in ‘corona is een vieze hoer’, maar dan kan je er nog steeds lang over praten), maar ik heb niet heel lang in mijn hoofd, lijstjes, foto’s en agenda’s hoeven graven om te bedenken welke dingen allemaal heel fijn waren aan het bijna afgelopen jaar. Soms is het ook wel goed om even te inventariseren wat je wel leuk hebt gevonden, en dit is mijn overzicht. Beste maaltijd Voor een jaar waarin een groot deel van het jaar de horeca dicht was, heb ik het…
-
Maus
Het zou natuurlijk fijn zijn geweest als er in de maanden waarin ik even niet geblogd heb ook niets van belang zou zijn gebeurd in mijn leven, maar zo werkt het helaas niet. Er zijn leuke dingen gebeurd, waar ik in sommige gevallen alsnog een aparte blog aan zal wijden en die ik in andere gevallen in het jaaroverzicht zal opnemen, en ook minder leuke dingen, waar ik het liefst niet meer aan zou willen denken, maar ja, als ik vanuit het uitgangspunt werk dat mensen die mijn blog lezen ook geïnteresseerd zijn in mijn leven, dan zal ik daar toch hier en daar ook wat aandacht aan moeten besteden.…
-
Een nachtje in het Conservatorium-hotel
Sinds Frank en Anita mij een keer een dagje Amsterdam cadeau deden voor mijn verjaardag, waarbij we eerst naar het Stedelijk Museum gingen en daarna cocktails dronken in het Conservatorium-hotel, heeft dat hotel mythische status voor mij. Ik weet niet precies waarom, maar ik wilde er ontzettend graag een nachtje slapen. Het is een bloedstollend sjiek hotel, zo sjiek dat het eerder chique is, en ook zo chique dat het weer een beetje understated is, voor zover een gigantisch voormalig bankgebouw in het centrum van Amsterdam dat gierend hoge prijzen rekent voor een overnachting understated kan zijn. In elk geval was het de droom om daar een keer te slapen, zozeer dat ik…
-
Code geel
Als het gaat om het naleven van de corona-maatregelen zouden Michel en ik onder de hardliners (sommige mensen noemen ze coronazi’s) gerekend kunnen worden, want wij slaan zo goed als alle uitnodigingen om bij mensen binnen in huis te komen af, hoe graag we die mensen ook zouden willen zien en hoe veel zin we ook hebben om een keer buiten de deur te eten en te drinken. Omdat we geen auto hebben, vinden we dat we niet ergens in een huisje kunnen gaan zitten, want dan zouden we met het openbaar vervoer worden, en we mogen van de maatregelen geen ‘overbodige OV-ritten’ maken. Als ik ook maar iets rekkelijker was, zou ik…
-
Elke dag een venstertje
Toen ik klein was, kreeg ik elk jaar van mijn moeder een adventskalender. Ik vermoed dat het bedoeld was als een handige manier om me te leren aftellen tot Kerstmis, want dat was toen al een feest waar ik met alles wat ik had naartoe leefde, maar er was natuurlijk ook bijvangst, want het bracht me in zekere zin ook wat discipline bij: elke dag een venstertje, nooit meer, maar ook nooit minder. Althans niet binnen de periode van 24 dagen die december kende voordat het kerstdak er echt af ging. Nou zaten er in die tijd chocolaatjes achter de venstertjes van de kalender, en dat waren chocolaatjes van zo’n…
-
Eerste Kerstdag
Toen ik vanochtend wakker werd, had ik eigenlijk best wel een kerstgevoel – en in het licht van de inspiratieloosheid van de afgelopen dagen leek het me wel een goed idee om daar optimaal van te profiteren. Ik ben meteen naar beneden gegaan, heb de lampjes in de kerstboom aangestoken en een kopje van mijn meest kerstige thee voor mezelf gezet. Ik hoefde geen kerstoutfit aan, want begin oktober had ik al geïnvesteerd in een voortreffelijke kerstpyjama van de firma Snurk, in echte 2020-stijl met bijpassend mondkapje (alsof de combinatie pyjama-mondkapje voor de hand ligt; mijn moeder haalde me vroeger na het stappen weleens op in haar pyjama, maar dan…
-
De dag voor Kerst
Nadat ik gisteren mijn zelfmedelijden even de vrije loop had gelaten, was het vandaag tijd om mezelf een klein beetje te vermannen en weer aan de slag te gaan. Er is tenslotte nog nooit een Kerst gezelliger geworden omdat er een diva in de hoek zat te siepen, zeker niet als die diva een van de twee mensen die in een huis zitten, dus, om met Godfried Bomans te spreken: ‘Als de sfeer er niet is en hij wil ook niet komen, gaan we toch door.’ En ach, er zijn heus wel dingen om blij over te zijn, al hebben die vooralsnog vooral te maken met mijn eigen verwende situatie…
-
Kerstgemis
Ik weet mezelf al weken te enthousiasmeren voor de Kerst. Of eigenlijk, door de Kerst, want ik vind dat meestal echt een hoogtepunt van het jaar. En omdat ik geen metersdikke plaat voor mijn kop heb, weet ik heus ook al weken dat deze Kerst anders zal zijn dan alle andere tot nu toe, en hopelijk ook dan alle andere in de toekomst, maar zelfs dat weet ik weg te redeneren: ik kan gezellig samen met Michel Kerst vieren, ik heb een fijn huis met een mooie Kerstboom, we kunnen heel veel lekker eten bestellen en we kunnen allebei ook nog eens goed koken, we hebben een stevige voorraad goede…
-
1 centimeter broodbeleg
Toen ik rond 1 december mijn werkkamer Kerstklaar aan het maken was, bedacht ik dat het wel een goed idee zou zijn als de hele school nog even een bijdrage zou leveren aan een mooi project voor een goed doel, en vanaf daar was het een kleine stap om te kiezen voor de ‘1 centimeter broodbeleg’-actie van Eric van Dommelen, een wijkagent voor Leiden, die zich al jaren hard maakt voor kinderen van de mensen die op de Voedselbank aangewezen zijn. Het is zijn streven dat alle kinderen elke december lekker veel zoet beleg op hun boterhammen kunnen doen, liefst dus een hele centimeter hagelslag of vlokken of schuddebuikjes of…